Niepokojące objawy zatrucia mogą pojawić się w domu, choć w powietrzu nie czuć żadnego zapachu i nie widać dymu. Ich przyczyną bywa tlenek węgla, czyli czad. Ten bezbarwny i bezwonny gaz zagraża zdrowiu oraz życiu, a szczególną ostrożność warto zachować jesienią i zimą, gdy urządzenia grzewcze pracują częściej.
Gdzie umieścić czujnik czadu?
Czujnik tlenku węgla ostrzega dźwiękiem o wykryciu niebezpiecznego stężenia gazu. Dzięki alarmowi domownicy mogą szybciej opuścić zagrożone pomieszczenie i wezwać pomoc. Urządzenie przydaje się tam, gdzie działa kominek, piec kaflowy lub kuchenka gazowa, a także w kotłowni, garażu i warsztacie. O ochronie warto pamiętać również w łazience z gazowym podgrzewaczem wody.
O skuteczności czujnika decyduje także jego położenie. Nie należy montować go przy oknach ani w bezpośrednim sąsiedztwie kratek i przewodów wentylacyjnych, gdzie przepływ powietrza może zakłócić pomiar. Trzeba też uwzględnić zalecenia producenta dotyczące wilgotności i miejsca montażu, szczególnie w łazience.
Jeżeli instalacja czujnika nie jest możliwa, pomieszczenia z urządzeniami grzewczymi należy regularnie wietrzyć, zwłaszcza przed snem. Wietrzenie nie zastępuje jednak urządzenia alarmowego ani kontroli instalacji.
Przeglądy, które ograniczają ryzyko
Zagrożenie wzrasta, gdy przewody kominowe lub wentylacyjne są niedrożne. Dlatego konieczne są ich okresowe kontrole i czyszczenie. Ma to znaczenie między innymi podczas kąpieli w łazience, w której wodę ogrzewa urządzenie gazowe.
Co najmniej raz w roku właściciel domu albo zarządca budynku wielorodzinnego powinien zlecić osobom z odpowiednimi uprawnieniami sprawdzenie stanu technicznego i szczelności instalacji gazowej oraz drożności przewodów kominowych i wentylacyjnych. Czujnik, sprawna wentylacja i regularne przeglądy tworzą wspólnie ochronę, która może ocalić życie mieszkańców.
Źródło: Aktualności KPP Ostrowiec Świętokrzyski